گاهی تو زندگی واقعیت با اینکه دور و برت شلوغه و دوستان صمیمی هم داری ولی به هر دلیلی نتونی حرف دلت رو براشون بزنی،یا نخواهی مسائل خصوصی زندگیت رو براشون بازگو کنی.
تجربه تو زندگی خیلی مهمه،کسانی هستند که مسائلی را تجربه کرده اند که تو نکردی،راههائی رو رفتند که نرفتی،پس شاید بتونی جائی از تجربه ی دیگران استفاده کنی،یا شاید بعضی از نظرات و گفته ها مرهمی باشه روی زخمت و گاهی هم نمک باشه روی زخمت!ولی به هر حال دوست داری بشنوی.
تصمیم گیری با خود تو هست،باید قادر باشی بین شنیده ها خیر و صلاحت رو تشخیص بدهی،و در نهایت باید مستقل عمل کنی.
من اینجا رو برای همین انتخاب کرده بودم.
هیچ کس نمی تونه قضاوت درستی تو رابطه ی یک زوج داشته باشه،همه ی صحبت ها بر اساس گفته هاست و حدس و گمان هست.
من اینجا فقط حرفهای دلم رو میزنم و از کسی نظر نخواستم مگر در موارد عمومی،چنانچه در دنیای واقعیم هم خودم تصمیم گیرنده هستم. نه اینکه آدم لجبازی باشم ،اصلا ولی به حدی از بلوغ فکری رسیدم که بتونم انتخاب کنم.
در مورد سوالهائی هم که ازم در موارد خاص شده و شخصی بوده جوابی ندادم.
ولی تصمیم گرفتم بنا بر دلایلی ،یه جائی برای نوشته های احساسی خودم خارج از اینجا در نظر بگیرم تا من یا "عزیزم"مورد قضاوت واقع نشیم.
گاهی بعضی نظرات واقعا مرهمی هست برام و گاهی ...
من خیلی از کسانی که اینجا باهاشون آشنا شدم واقعا برام قابل احترام هستند و از توجه شون ممنونم،اما کسانی که براشون به هر دلیل خوشایند نیست لطفا دیگه اینجا سر نزنند.ممنونم
"عزیزم" هر روز و هرشب برای آرامشت دعا میکنم و از خداوند می خواهم به همه ی خواسته هات برسی
،
، نهایت آرزوم اینه که همیشه سلامت باشه،شاید کسی نتونه عمق احساس من به "عزیزم" رو متوجه بشه،میگن آدمها خودخواهند ،اول خودشون رو می خواهند بعد دیگران،ولی من با اطمینان میگم اول "عزیزم" ،بعد خودم،فکر کنم برای کسانی که سرگذشتم رو خوندند ثابت شده باشه،من با تمام وجودم "عزیزم" رو دوست دارم،
....چرا به خودت گرفتی تو که بی معرفت نیستی نههههه؟
)